De gestolen meisjes van Pakistan

Eerder dit jaar organiseerde het team van Jubilee Campaign in samenwerking met diverse collega-organisaties een evenement in het Europees Parlement. Aanleiding voor het overleg met parlementsleden en diplomaten was een resolutie door het Europees Parlement over de zaak van de Pakistaanse christelijke Maria Shahbaz, die een jaar eerder was ontvoerd, gedwongen bekeerd en tegen haar wil uitgehuwelijkt.

Zowel de resolutie door het Europees Parlement als de feiten zoals deze tijdens het evenement werden gepresenteerd, legden een schokkende gerechtelijke dwaling door het Pakistaanse Federale Constitutionele Hof bloot. De rechtbank heeft namelijk besloten dat het 13-jarige christelijke meisje toch bij haar ontvoerder moet blijven. Nadat de advocaten van Jubilee Campaign samen met de vader van het meisje bij de politie aangifte hadden gedaan, was Maria eerder door de politie bij haar ontvoerder weggehaald en ondergebracht bij een overheidsinstelling. Het hof besloot echter om haar misbruiker in het gelijk te stellen. Tot wanhoop van Maria’s ouders, mocht haar (veel) oudere “echtgenoot” het kind weer meenemen.

Helaas is de zaak van Maria geen uitzondering. Er gaat amper een maand voorbij zonder dat er opnieuw nieuws opduikt over een tienermeisje – overwegend met een christelijke of hindoestaanse achtergrond – dat tussen wal en schip belandt in een bevooroordeeld rechtssysteem. Dit geeft mannen die soms wel twee keer zo oud zijn, de kans om ongestraft misbruik te maken van hun kwetsbaarheden.

In 2018 publiceerde Jubilee Campaign in samenwerking met Voice for Justice het rapport “Conversion without Consent” (gedwongen bekering); een baanbrekend rapport over zes overlevenden: Zarvia, Saba, Mehwish, Charlotte, Chashman en Sunaina. Naast deze aangrijpende verhalen, analyseerde ons team in totaal ruim 100 vergelijkbare zaken die tussen 2019 en 2022 hebben gespeeld hebben. Op basis van de resultaten, hebben we eerder dit jaar het rapport ‘Stolen Girls’ (gestolen meisjes) gepubliceerd. Het document (in het Engels) kan gedownload worden door HIER te klikken.

Het is belangrijk om tegenover onze Europese partners en de Internationale gemeenschap aan te kunnen tonen dat het hier niet gaat om een sporadisch incident, maar dat er sprake is van een structureel probleem, wat zich wellicht niet beperkt tot Pakistan alleen. Als het gaat om de weigering door politie en justitie om het misbruik van minderjarige meisjes te stoppen of de gerechtelijke misstanden, is er duidelijk sprake van nalatigheid. Aan Pakistan is door de Europese Unie een zogenaamde GSP+ status toegekend op basis waarvan het land vanuit Europa jaarlijks kan rekenen op honderden miljoenen aan subsidies. Een debat over de ontvoeringen, gedwongen bekeringen en de uithuwelijking van minderjarige meisjes, mag wat ons betreft in Brussel, en bij de Internationale Gemeenschap doorlopend onder de aandacht worden gebracht.

De Cijfers

Tussen januari 2019 en december 2025 werden in totaal 210 gevallen met betrekking tot ontvoering, gedwongen religieuze bekering en gedwongen huwelijken met christelijke meisjes gedocumenteerd. De provincie Punjab registreerde consequent het hoogste aantal klachten in elk jaar van de studie, variërend van 13 gevallen in 2020 tot 38 gevallen in 2021 met een totaal van 186 gevallen. De provincie was goed voor bijna negen van de tien gedocumenteerde klachten, wat aangeeft dat de kwestie van gedwongen bekeringen bijzonder ernstig is voor christenen in Punjab. Deze concentratie komt overeen met het feit dat Punjab de thuisbasis is van de grootste christelijke bevolking in Pakistan, hoewel de cijfers ook een weerspiegeling kunnen zijn van relatief sterkere documentatie- en rapportagemechanismen binnen de provincie.

De verhalen

Shifa - Op een dag in november 2023, terwijl haar vader aan het werk was, werd de 14-jarige Shifa Rafaqat door haar buurman ontvoerd uit haar huis in Sheikhupura, Punjab. Shifa's vader Rafaqat Masih deed een beroep op de politie om hulp, alleen om te horen dat "je dochter nooit meer naar je zal terugkeren, Inshallah". In de volgende zes maanden verkreeg de ontvoerder van Shifa vervalste documentatie waarin haar naam werd veranderd in Amina, en waarin werd beweerd dat ze 18 jaar oud was en waarin haar 'echtgenoot' vermeld stond als de 48-jarige Syed Shabbar Ali Gillani.

Saneha - Het 15-jarige christelijke meisje Saneha Masih werd in januari 2025 ontvoerd uit het huis van haar tante in Sialkot, Punjab. Haar ontvoerder, Muhammad Anees, was geen vreemde, maar in feite een lokale inwoner. Toen Saneha's vader Yousaf de politie benaderde, toonden ze hem vermeende huwelijks- en geloofsoverzettingscertificaten, die beide meerdere verdachte datumverschillen hadden.

Mahnoor - In juni 2025 werd de 15-jarige Mahnoor door een fabriekscollega, Junaid, misleid om te geloven dat hun werkgever, Faisal, wilde dat ze bij zijn huis langs zouden komen om cadeaus te ontvangen. Met de hulp van Faisal en zijn vrouw Kiran haalde haar collega Junaid het meisje over om in een auto te stappen. Mahnoor werd over de provinciale grenzen van Punjab naar Khyber Pakhtunkhwa gebracht. In het huis van Junaid werd Mahnoor gedwongen de islam te accepteren en een huwelijksakte te vingeren; ze werd daarna maandenlang in een kamer opgesloten.

De experts

Ghazala Shafique - "Socio-economische omstandigheden en religieus-politieke dynamiek vormen sterk het patroon van gedwongen bekering en kindhuwelijken van minderheidsmeisjes in Pakistan. In de praktijk houden oudere mannen uit nabijgelegen plaatsen de huishoudens in de gaten waar jonge meisjes wonen. Ze brengen de momenten waarop de ouders het huis verlaten voor hun werk in kaart. Dan op een dag, wanneer de meisjes alleen thuis zijn, breken deze seksuele roofdieren naar verluidt in huizen en brengen ze de meisjes met geweld naar religieuze instellingen, gevolgd door een huwelijksregistratiekantoor die snel certificaten van bekering en huwelijk afgeven, waardoor ze een vernis van legaliteit geven voor wat fundamenteel een criminele daad is."

Hanif Hameed Mattu - "In veel gevallen worden ontvoerde christelijke meisjes die gedwongen worden zich te bekeren gecoacht over de islam door de familieleden van de beschuldigde en, soms, door politieagenten en ambtenaren van de Dar-ul-Aman (overheidsopvanghuizen), om verklaringen af te leggen in de rechtbank die hun ontvoerders bevoordelen. De meisjes worden aangemoedigd om regelmatig te bidden en islamitische religieuze teksten te bestuderen, vaak met de persoonlijke ambitie om de hemel te verdienen. Dergelijke bekering gaat verder dan het wettige mandaat van overheidsfunctionarissen."