top of page
  • Writer's pictureJubilee Campaign

Toename van christenvervolging in Irak baart zorgen


Irak is een land waar Jubilee Campaign tot dusver weinig aandacht aan heeft besteed. Toch is het goed om stil te staan bij de christenvervolging in een land dat in de ranglijst christenvervolging van Open Doors op nummer 18 staat.


Sinds de Islamitische Staat (IS) in 2014 een groot aantal christenen vermoordde en een nog groter aantal uit hun dorpen en steden verdreef, is het geweld tegen niet-moslim minderheden eigenlijk niet meer weggeweest. Het gaat dan vooral om geweld van burgers tegen niet-moslims. De betrokkenheid van de centrale overheid in Bagdad of de lokale leiders in de Koerdische Autonome Regio (Koerdistan - KRG) bij de vervolging van christenen en andere minderheden, was tot voor kort redelijk beperkt.


Tijdens de crisis waren het vaak juist de overheden die hun best deden om het geweld te stoppen. In veel gevallen vochten Koerdische moslims schouder aan schouder met christenen om hun dorpen te beschermen tegen de aanvallen van IS. Wat echter opvalt is dat de christenvervolging die in de afgelopen jaren met name in Koerdistan in hevigheid is toegenomen, steeds vaker ook het resultaat is van besluiten en gerichte acties vanuit de overheid.


Bisschop Mziri

Onlangs ontvingen we het bericht van Middle East Concern over de aanklacht tegen Bisschop Bahzad Mziri van de wederdoperskerk die beschuldigd wordt van godslastering. Hij had via de sociale media opmerkingen geplaatst die door moslims als kwetsend werden ervaren.


Bisschop Mziri woont in Koerdistan en is een christen met een moslim achtergrond. Via de sociale media had hij het leven van Jezus vergeleken met dat van de profeet van de islam. Hij had de opmerking geplaatst naar aanleiding van een publicatie waarin een moslimleider kritiek had geuit op het christelijke geloof, op Jezus, op de onbevlekte ontvangenis en op de legitimiteit van de Bijbel.


Op 16 februari 2023 publiceerden islamitische fundamentalisten via de sociale media het gewraakte bericht van bisschop Mziri, wat vervolgens leidde tot een publieke woede-uitbarsting tegen de bisschop, zijn kerk en de protestantse gemeenschap. In een videobericht verklaarde een prominente moslimleider dat de bisschop volgens de islamitische wet ter dood gebracht diende te worden, waarna verschillende islamitische organisaties en moslimleiders een rechtszaak tegen hem aanspanden.


Adres

Ook de overheid ging zich ermee bemoeien. Na kennis genomen te hebben van de aanklacht, besloot een departement van het ministerie van Religieuze Zaken om de extremisten te steunen in hun rechtszaak. Via de sociale media riepen islamisten hun volgelingen op om het adres van de kerkleider te achterhalen. Voor bisschop Mziri was dit de aanleiding om samen met zijn gezin naar het buitenland te vluchten.


Om de gemoederen te sussen, publiceerde hij vervolgens een videoboodschap waarin hij zijn excuses aanbood voor de uitspraken die hij via de sociale media had geplaatst. Ook waagde hij nogmaals een poging om uit te leggen in welke context hij de opmerkingen had gepubliceerd. De poging was echter tevergeefs omdat de oorspronkelijke publicatie waar de bisschop op had gereageerd, inmiddels van het internet was verdwenen.


Wet van het land

Hoewel er binnen de KRG zeker partijen zijn die er alles aan doen om de extremistische sharia-wetgeving te verheffen tot wet van het land, zijn er ook gematigde Koerden die zich juist hardmaken voor de veiligheid van minderheden in hun gemeenschappen en een maatschappij wensen waar christenen en moslims in vrede kunnen samenleven.


Veel lokale leiders zetten zich in om de volkswoede tegen niet-moslims in te dammen en de veiligheid van minderheden te garanderen. Toch zijn er ook extremisten en politieke partijen die de druk op de christelijke kerken juist willen opvoeren. Wat voor de kerk van bisschop Mziri bij voorbeeld de aanleiding was om de openbare kerkdiensten te beperken en in het vervolg vooral in het geheim samen te komen.


Voor Irak is dit een ontwikkeling die we in de gaten moeten houden en waar we vooral voor moeten bidden.


Bronnen:

コメント


bottom of page